YASLARA GÖRE INSAN

[orkide]

 

20 li yaslara kadar iyilikle kötülügün ülkesi, kalin sinir
çizgileriyle ayriliyor birbirinden. Siki dostlari ve düsmanlari oluyor
insanin. Onlari ölesiye seviyor yada ölesiye nefret ediyor onlardan.

30 larinda yalani hakikatten ayirt etmeye basliyor. Iyi sandiklarinin
hiyanetiyle tanisiyor, sirtinda dost isi hançer darbeleriyle; ve en kötü
zannettigi sefkatle imdadina yetisiveriyor.


Zaman kanatlanip da 40 ina yaklastiginda insan, iyiyi kötüden ayiran hudut
çizgilerini birbirine karistiriyor. Iyilere naksolmus kötüyü ve kötülerin
içindeki iyiligi de kesfediyor ademoglu. Anliyor ki, iyi insan/kötü insan
yok; insanin içinde iyilik ve kötülük var, kötüyle iyi panzehiri degil
birbirinin; kankardesi. Iyilerle kötüler çekistirmiyor ipi. Iyilik ve
kötülükten örülmüs ibrisimin kendisi.


Bunu anlayinca sasmiyorsun nefretin birden sehvete dönüsmesine; aci
girdaplarinin içinde hazzin raksetmesine. Tevazuyla gurur, haysiyetsizlikle
onur el ele yürüyor. Insan, suuraltindaki isyankarla sahtekari, günahkarla
tövbekari birarada farkediyor. Benim, hükmeden ve boyun egen, zulmeden ve
aci çeken. Bunca siddet kadar onca merhamet de benim eserim. Minneti
nefrete, korkuyu cesarete, zaferi hezimete bulayan benim. Kundak bezime
tipatip benziyor kefenim, hayatim muhtesem ve sefil, magrur ve rezil,
hayasiz ve asil.


Iste bu kesif kolaylastiriyor yasami.. Anliyorsun ki toplumlar gibi insanlar
da kanli iç savaslarina borçlu ilerlemesini..
CAN DÜNDAR`dan

[PERİ]

"30 larinda yalani hakikatten ayirt etmeye basliyor. Iyi sandiklarinin
hiyanetiyle tanisiyor, sirtinda dost isi hançer darbeleriyle; ve en kötü
zannettigi sefkatle imdadina yetisiveriyor."
"


yani BEN ,