HAYATIN CEBİRSEL YANI

[ђ๏Ŧєєz]

 
A kesişim B

Yan yana başı boş duran iki çemberi, önce birbiriyle tanıştırıyorsun. Sonra içlerine küçük noktalar bırakıyorsun. Aşkın içlerinde tomurcuklandığını gördüğünde, içinde fidelenmiş iki çemberin kol kola girmesini sağlıyorsun. Sonra çemberler birbirlerindeki ortak özellikleri fark ediyorlar. Bazı fidelerin her ikisinde de aynı olması şaşırtan bir mutluluk veriyor ellerine. Yaşadıkları kesişimin o anlık mutluluğu, yaşamlarında asla kesişmeyecek noktalarında var olduğunu bir şekilde unutturuyor. Zaten yaptıkları ilk hata da bu oluyor…


A kapsar B'yi

Bir zaman sonra böyle bir anlaşılmazlık başlar iki çemberin arasında. Birbirlerinin yaşamlarını kapsamak zorunda oldukları hissine kapılırlar. “Kim bilir sen daha önce kaç çıtır çemberle beraber olmuşsundur” şeklindeki şakalar bir zaman sonra kapsayan gerçekleri arasında itinayla yer alacaktır oysa. Bir şekilde içlerinden birisi daha büyük bir çember olacaktır. Daha çok sevecek, daha çok üzerinde duracaktır bir geçmişin, yada anda yaşanan her şeyin. Her ikisi de fidelenen noktacıklarını görmez olacaklar, bir aşkın histe değil de gözde büyütülmesi, büyüyen çemberin içinde küçük kaldığı zannedilen diğer çemberin oksijenini azaltacaktır git gide. Zaten büyüyen çemberin içinde barınan tüm noktalar bir süre sonra etkisini gösterecek, küçük çember kendisinden vazgeçecektir. A kümesinin mi B'yi, yoksa B kümesinin mi A'yı kapsadığını kimsecikler bilmeyecektir.


A birleşim B

Belki de en mantıklı tercihleri barındıran kümelerin seçimidir. Kesişen özelliklerinin haricinde kalan ve çoğu zaman fark edilemeyen özelliklerini açıkça ortaya koyan bir anlaşma yolunu denerler. Birbirlerini deli gibi seven iki çember, tüm ortak noktalarını bir köşede biriktirir ve farklı oldukları tüm yönleri olduğu gibi kabul eder. Aşkın olduğu kadardır ayrılıkları, hüznün çokluğunda elde ederler mutlulukları. Her farklığı olduğu gibi kabul ederler. Hükmetmezler aşka, hayallerine ve dahasına…


A birleşim B kesişim C

Bazen her birleşim istenildiği gibi gitmez. Aşkın durağanlığa, sabah günaydınlarının alışkanlıklara dönüştüğü, A'nın eve geç geldiği, B'nin buna çok kızdığı zamanlarda başlar kırılmalar. B ceketini koklar A'nın. Farklı bir parfüm kokusu, birkaç tel saç yada tenin herhangi bir yerinde unutulmuş bir ruj lekesi arar. Bir birleşimin içinde üretecekleri yerde, o güne kadar varolmuş her şeyi bir anlamda tüketmiş olmak burunlarını hassaslaştırır. Başka çemberlerin içindeki kokuları almaya başlarlar. Yaşamın bir köşesinden bir C kümesi çıkar, ya A ile kesişir yada B ile. C'nin kimliği önemsizdir. Yaşamın bu kadar matematikselleştiği yerde bile A bileşim B bileşim C'ye asla rastlanmaz.


(A birleşim D) - (B birleşim C )

Bir süre önce birbirlerine aşık olan, kesişen, sonra bileşen iki çemberin, yol ayrımını çoktan geçtikleri rahat bir şekilde anlaşılır. Artık birbirlerini kapsayacak sebepleri başka kümelerde bulmuşlardır. Aynı döngüyü tekrar tekrar yaşamak için kesişir aşklar ve en olağan sebepleridir ayrılıklar.

Nasıl devam ediyordu şarkı?

“Mutlu olmak varken, şu dünyada… Seneler geldi dayandı kapımıza…”


ALINTI

[hamarat]

Konu çok basitmiş aslındaaaa şimdi anladımm  Resimlerin Görüntülenmesine İzin Verilmiyor. Üye Ol ya da Giriş Yap Espirisi bir yana çok güzel bir konu seçmişsin yine. Paylaştıgın için teşekkürler..