"BENİM YEDEK PARÇAM YOK; LÜTFEN DİKKAT ET, OLUR MU?"

[ђ๏Ŧєєz]

 
Benim yedek parçam yok, lütfen dikkat et olur mu!   

 

“ Soruşturmayı yürüten polis yetkilileri de, hazırladıkları raporda, kaza nedeni olarak 'otobüsün şerit ihlali yapması'nı yazdı. Raporda, kazadan kısa süre önce direksiyona geçen şoförün uyuma ihtimalinin zayıf olduğu belirtildi.”

 

Acı haber yukarıdaki gibi sonlanıyordu. . Yine kaza, yine trafik canavarı bir çok can almıştı..Ve bu haber de diğer haberler gibi okuyanlar tarafından birkaç gün sonra unutulacak, yüreği acı içinde olan aileler tarafından bir ömür, belki de aynı acıyla hatırlanacaktı ..

 

Bu olaylarla hayatini kaybeden, sakat kalan, geri donusu olmayan bu kadar üzücü olay  yasanirken her felaket gibi trafik kazalarinin hazin sonucları çabucak unutuluyor.. Yedek parçamız yoktu ve nedense hep bunu unutuyorduk. . Unutmamamiz gereken en onemli konu bizlerin "yedek parcasi" olmamasi bence..Arabalar gibi tamire götürülüp “eskisenden daha yeni oldu” denilemiyordu bizler için.. Ya ölümle yüzleşiyorduk ya sakat kalıyorduk.. Bir yanımız hep eksik, hep üzgün..

Bir kitap ismi hatırladım şimdi bu yazıyı yazarken “Beyin bir kere hava almaya görsün”..Bir kere bıçak değidimi vücudunuzdaki herhangi bir yere, asla eskisi gibi olamazsınız..Bunu tecrübe edenler bilir, bilmeyenler de bu cümlemi dikkate alsınlar lütfen..

 

Sanirim hepimizin el birliğiyle, gerekirse eğitim alarak, alınmasını sağlayarak düzeltmesi gereken bu büyük sorun icin elele verebiliriz. Aslina bakarsanız o kadar zor değil..Biraz sagduyu, biraz sabır, dikkat  ve duyarlılık.. Ama yine de eğitim şart! Yollarda neredeyse birbirine saldırmak icin yer ariyor çoğu insan. Nedensiz...Niyesiz. ..Günün bütün stresini trafiğe saklamışcasına. ..

Hayatimiza ve diger hayatlara önem verelim lütfen.  Özgür olduğunuzu söylüyorsanız, özgürlüğün getirisi olan en önemli nokta “sorumluluk”tur.

Hepimiz birbirimizin hayatından sorumluyuz. Beni tanımıyor olmanız hayatımdan sorumlu olmadığınız anlamına gelmiyor. Çocuğunuza  aldığınız araba, yanında vermediğiniz eğitimle benim hayatımı mahvedebiliyor. İşte bu yüzden siz beni tanısanız da tanımasanız da benim hayatımdan sorumlusunuz. .Ben de sizin hayatınızdan tabiki..

 

İstanbul’da her zaman gündemde olan, konuşulan, bir çok insana mezar olan Bağdat caddesi trafik kazaları, ne tedbir alınırsa alınsın son bulmuyor. Trafik kontrolleri sıklaştırılıyor her kaza sonrasında.. İki kontrol noktası arasındaki 1 km lik yolu bile yarışarak geçmeye çalışan ücube beyinli gençleri seyrediyorsunuz yollarda..Bu gençler mutlaka içimizden birinin evladı, kuzeni, yeğeni, eşi, kardeşi... uzayıp gidiyor bu akrabalık zinciri..Peki neden bu kadar umarsız bu gençlerimiz.. Basit parayla alınan otomobiller bu gençlerin hayatını da bu kadar basitleştiriyor mu? Onların hayatı basitleşirken Bağdat caddesinde can veren insanların yakınlarının hayatları da bu kadar basitleşiyor mu?? Başına felaket gelmediği sürece akıllanmayacak mı bu insanlar? Kendi annelerini, babalarını, kardeşlerini kaybetmedikleri sürece trafik canavarının elinde durmayacak mı bu gençlerimiz?  Yavaşlamayacaklar mı? Kanunlar karşısında cezasız bırakılan ya da hafif cezalarla tekrar sokaklarda boy gösteren bu gençleri kendine getirmek için birşeyler yapılmayacak mı...?

 

Lütfen artık dursunlar, yavaşlasınlar, insanlaşsınlar. .. Genç olmak arabayla hız yapmaktan ibaret değil.. Biz de genç olduk, bizim de arabamız oldu, biz de Bağdat caddesinde gezerdik gençliğimizde. Lütfen evlerinizde maç sohbetlerine ya da haberlere ayırdığınız zamanın 5-10 dakikasını evlatlarınızla bu konu üzerine konuşarak geçirin.. Belki söyleyeceğiniz birkaç kelimelik cümle onları kendine getirecek, daha dikkatli araç kullanmalarını sağlayacaktır. .

Babamın “ kızım benim yedek parçam yok, lütfen dikkat et olur mu” demesinin benim hayatımda kulağıma küpe olması gibi..


Yolda 1 sn beklemek hiçbirşey kaybettirmez ama 1 hayat kazandirabilir sakın unutmayalım..

* Lutfen hız sınırları dahilinde araç kullanalım.. (unutmayin sizin bir yedek parca servisiniz yok!)

* Acemi şoförlere hoşgörü gösterelim. (herkes doğuştan araba kullanmayi öğrenmiyor ki!!)

* Çocuklarimizi otomobilimizde ön koltuklarda oturtmayalim. ( Kendi cocugunuz ani bir fren yaparak ezemeniz olasi !!!)

* Birbirimize yol verelim, böylelikle hem trafiğin akmasını hem de ufak tefek kazaların engellenmesini sağlamış oluruz)

* Cep telefonunuz icin mutlaka kulaklik kullanin. Goreceksiniz ne kadar rahat edeceksiniz. .Lütfen deneyin..

* İlk yardim egitimi almaya gayret edin..Yakinlarinizi n hayati sizin elinizde!

Herkese mutlu, saglikli, akici ve kazasız trafiğin olduğu yarınlar diliyorum..

 

Trafik psikolojisi hakkında alıntı bir makale ile yazımı sonlandırıyorum. .Bu makaleyi 1,5-2 sene önce yine paylaşım amaçlı köşe yazılarından biriyle yayınlamıştık ama başarısız aşk hikayelerim kadar ilgi görmedi yazık ki..O kadar üzücü bir durum ki. Keşke “eğitim şart” derken, okumak için de vakit ayırıyor olsak, öğrenecek çok şey var hepimiz için..

 

Alıntıdır...