Gülü öyle bir sevmelisin ki

[hayat güzel]

 
Gülü öyle bir sevmelisin ki, dikenleri yok diyebilesin…..

Öyle sevmek… Acısını duymadan, dikenini görmeden… Hani o dikenli sapın üzerinde muhteşem kat kat yaprakları ve büyülü kokusu ile tüm canlıları etkileyip yanına çeken, ama savunmak içinde dikenleri olan.. Hani aşka sembol olan gül… Öyle sevmelisin ki, dikeni görmemeli, hatta haz vermeli.. Öyle sevmek.. Hani o dikenli sapı avucumuzun içine yerleştirip diğer elimizle hızla çektiğimizde, dikenlerin bir saban gibi ellerimizi yara yara, dağlaya dağlaya, kanı susamışcasına içer gibi akıtırken, işte o acı duyulan anda bile dikenlerinden şikayet etmemek…. Hatta yok diyebilmek… Hatta bu acı içinde kıvranırken beden, akıl gülümseyebilmeli onca yaşanan güzel duygulara, anılara… O dikeni bir madalya gibi göğsünde taşıyabilmeli..

Gülü öyle bir sevmelisin ki, dikenleri yok diyebilesin……

Öyle sevmelisin ki, gülün dikenleri batmamalı kalbine.. Görmemeli dikenlerin bıraktığı yaraları parmaklardaki.. Her biri nehir yatakları kadar derin olsa bile… Hatta o nehir yatakları kurumuş bile olsa.. Acımamalı.. Susatmalı olabildiğince… Daha da susamalısın güle.. Daha da kutsal bir güçle sarılmalı gülüne, sanki batanlar diken değil de her biri engerek zehiri bile olsa.. Okyanuslarda gezmek varken, bozkırlarda kaybolmamalısın dikenin acısını hissederek.. Gülü sevmelisin.. Hem de öyle sevmelisin ki..

Gülü öyle bir sevmelisin ki, dikenleri yok diyebilesin……

Öyle karşılıksız, öylesine kör, öylesine soyut.. Hani kirpinin yavrusunu pamuğum diye sevmesi gibi.. Hani bir amaç uğruna ölümü sevmek gibi.. Hani bir çocuğun gözlerinde ışıldayan yıldızlar gibi sevmelisin… rüzgarda saklı binbir kokuyu sevdiğin gibi sevmelisin.. İşte o zaman gülün yaprakları arasında bırakıverirsin kendini, benliğini, tüm varlığını.. Öyle sevmelisin..


Öyle sevmelisin ki, aradan geçen zamana rağmen, avuç içlerine baktığında izi kalmış olan yaraların yüzünde gülümsemeye dönüşmeli, hiçbir acı hissetmeden….. Öyle sevmelisin ki, ihanetinin farkına varmamalısın, gecenin tüm güzelliklerini yaşarken güneşe olan ihanetinin bedelini düşünmemelisin… Öyle sevmelisin……….
alıntı

[turkuaz]

Öyle sevmelisin ki, gülün dikenleri batmamalı kalbine.. Görmemeli dikenlerin bıraktığı yaraları parmaklardaki.. Her biri nehir yatakları kadar derin olsa bile… Hatta o nehir yatakları kurumuş bile olsa.. Acımamalı.. Susatmalı olabildiğince… Daha da susamalısın güle.. Daha da kutsal bir güçle sarılmalı gülüne, sanki batanlar diken değil de her biri engerek zehiri bile olsa.. Okyanuslarda gezmek varken, bozkırlarda kaybolmamalısın dikenin acısını hissederek.. Gülü sevmelisin.. Hem de öyle sevmelisin ki..


 Resimlerin Görüntülenmesine İzin Verilmiyor. Üye Ol ya da Giriş Yap Resimlerin Görüntülenmesine İzin Verilmiyor. Üye Ol ya da Giriş Yap