sürmelim;
belki unutulmuşluk korkusuyla yaşıyorsun her gece, belki için yanıyor bu sevgisizliğe ve
belki de pişman oluyorsun yaptıklarından. ben ise her gece senin kollarında uyuyorum ve her gece
rüyalarda kavuşuyoruz seninle. dün gece bana verdiğin sözleri düşündüm bi an. sadece sustum ve ağladım... sensizliğin acısı ölümden de betermiş demek, benim olmadığın her gece cehennemmiş
içimde yanan ve ben sadece seni sevmişim bu hayatta. sen; başkasıyla çıkıyorum diye belki de
benim seni, yaşadıklarımızı, o büyük aşkımızı unuttuğumu sanıyorsun. unutmadım... ne sevgimizi,
ne de bana verdiğin o büyük sözleri. ben seni hep sevdim. yaşadığım her süre, dilimdeki o kelime,
gözlerimdeki ışık sendin hep. gece belki gelirsin umuduyla bekliyorum seni. gelmiyorsun... bu son
yanlışımdan sonra gözlerime bile bakmak istemiyorsun biliyorum. ama ben yanımda bi başkası da
olsa seni yazıyorum yüreğime, seni söylüyorum şarkılarda ve seni özlüyorum bu karanlık gecelerde
sen kaçıncı uykudayken ben nöbet tutuyorum yokluğunla. nasıl yaptım bunu sana, nasıl sözümüzü
tutmadım diyorum. nasıl da o deli sevdamızı yırtıp attım bir anlık öfkeyle. şimdi acı çekiyorum,
ağlıyorum ama seni geri getirmiyor ve getirmeyecek biliyorum. ben senin yokluğuna da, sensizliğe
de alıştım artık. gelmeyeceğini bildiğim için geceleri bile dua etmiyorum artık. gelmeyecek,
girmeyeceksin bu yüreğime bir kez daha yanmaya. bu kadar vicdansızlığı nasıl yaptım ben sana.
şimdi ne haldesin sevdiğim? beni düşünüyor musun geceleri, yüreklerimiz hala bir mi, sen hala
benim misin?.. ben ise hala seninim ve hala seni beklemekteyim. sensizlik beni o kadar yıprattı ve
değiştirdi ki; geldiğinde tanıyamayabilirsin. ama gelmeyeceksin. Allah kahretsin; sevmeyeceksin
beni. zaten beklemiyorum artık beni sevmeni. çünkü ben en büyük yanlışı yaptım; seni sevdim,
seni bekledim ve seni aldattım. ne yazık ki bunu bile yaptım. ben sana kötülükten başka bir şey
vermedim. sen ise sadece değişmemi bekledin ama olmadı. çok sevsen de dayanamadın artık
biliyorum. inan ki beni bırakıp gittiğin için sana kızmıyorum. sadece bekliyorum. gece hayalini
kuruyorum ve gece yıldızları seyrediyorum. bana göz kırpıyorlar. sanki sen kimse görmesin diye
uzaktan göz kırpıyormuşsun gibi geliyor ve çok seviniyorum. Biliyor musun; ben hayal kurarak bile
seni seviyorum. keşke diyorum; keşke gelsen yine pencerenin önüne. keşke sevdiğimi dilsizmiş
gibi söylesem. keşke sende sevdiğini söylesen bana eskisi gibi haykırarak, tüm dünyanın
duyabileceği bi şekilde. KEŞKE.... ama dedim ya yoksun. lanet olsun yoksun artık. her gün kavuşamayacağımızı bilerek uyanmak güne beni öldürüyor, ben her geçen gün daha da çok
ölüyorum. bir gün bile gözyaşı dökmeden uykuya dalamıyorum, seni düşünmeden, hayalin bu dört
duvar odama gelmeden. ben sensiz bir günümün bile geçmesine dayanamıyorum. ne olur gel
sevdiğim, sensiz bitiyorum, eriyorum. ne olur gel... yeniden başlayalım o büyük aşkımıza. bak
göreceksin bi dediğini iki etmeyeceğim. kulun olayım, senden başka kimseye bakmayayım yeter ki
gel; ben hep senin kalayım. sadece senin kollarında uyuyayım, sadece senin için yaşayayım.
yalvarırım gel... çok özledim seni, gözlerini, gülen yüzünü, kızışını, ağlayışını, her şeyi özledim.
bazen karşıma geçerdin de çocuk gibi ağlardın ya benim için; o günler aklıma geldikçe içim sızlıyor.
nasıl yaptım bunu ona diyorum kendi kendime. ölmek geliyor içimden; sana o baktığım pencereden
kendimi atmak geliyor. ama onu bile beceremiyorum. ben sevgimi bile elimde tutamadım, ben
aşkımı koruyamadım. herkes karıştı, kimseye sus diyemedim ve en sonunda kendimi de kaybettim. üzüldüğüm kendimi kaybetmek değildi. üzüldüğüm hayatta en çok değer verdiğim seni kaybetmekti.
o günden beri toparlayamadım kendimi. bazen geldin yanıma; dertleştik, hasretimizi giderdik,
sevdiğimizi söyledik. Bazen de kırdık, döktük, ağladık, bağırdık ve çekip gittik. yaptığımız hiç iyi
değildi ama bunun da tek sorumlusu bendim. bu aşkı yıkanda, bütün yanlışları da ben yaptım;
biliyorum. bu yüzden nefret ediyorum kendimden, bu yüzden ölmek istiyorum her gece. AFFET...
affet beni sevdiğim, ne olur affet... ben sözümü tutamadım, beklemedim seni. o yüzükleri takarken
bırakmamaya yemin eden ben; beni bırakmana sebep oldum. affet beni sürmelim...
sözümü tutamadım... AFFET.......... 01.07.2006 20:56:12
Gönderen : gülom&sürmelim |
