SON MEKTUP

[orkide]

 
Oysaki ne hayaller kurmuştuk seninle.Belki yeşil panjurlu bir evimiz olmayacaktı ancak mutluluk yayılacaktı tüm evrene o küçük yuvamızdan.Hayata sıfırdan başlayacak,zorluklara birlikte göğüs gerecek ,ölümü bile birlikte tadacaktık hani ! Öyle diyordun ya!

Sen hiç bir aşığa ve AŞK’a yakışmayanı, kendine yakışanı yaptın.Onca yaşanmışlığı çekilen tüm sıkıntıları bu uğurda akıtılmış gözyaşlarını bir çırpıda nasılda unuttun ! Bu kadarlıkmıydı o ölümsüz aşkın.Hani benim varlığım yaşama sebebindi.Hani bensiz bir yudum su dahi içmeyecektin.Hani ölümün koynuna girecektin bensiz bir yaşamdan sa! Fukaralığım mı zor geldi ? Lüks yaşam mı cezbetti tüm benliğini ?


Sen tercihini soyut olandan değil somut olandan yana yaptın.Ne denir bu durumda doğrusu bilmiyorum ancak hayrını gör derim bana hayrı olmayan sevdiğim.

İçim yangın yeri gibi alev alev yanıyor lakin buna rağmen sana beddua dahi edemiyorum.Seni çok sevmiştim be vefasız anlıyorumki hala da seviyorum

Dilerim mutlu olursun ancak Allah’tan sadece şunu diliyorum ki yaşamış olduğumuz hiç bir anı hafızandan silmesin. Cezası olacaksa böyle bir suçun senin cezanda böyle olsun.