SEVGIYLE KUCAKLASMAK VARKEN

[iğneci]

 


21.Aralık.2007

Sevgiyle kucaklaşmak varken

Bayramlar sevgi günleridir... Sevgiyi çoğaltan günlerdir bayram günleri... Kırgınlıklar, küskünlükler ve düşmanlıklar o günlerde unutulur... Birbirlerine yürekten nefret duyanların yürekleri o günlerde yumuşar...


Bayramlarda evler, yüreklerin barıştığı ve sevgiyle buluştuğu mekanlara dönüşür...

Sokaklarda karşılaşanlar birbirlerinden yüz çevirmezler bayramın hatırına, düşman dahi olsalar... Sahi, sevgiyle kucaklaşmak varken düşmanlık niye?

Kim düşmanlıktan ne kazanmış ki!

Birbirimizi düşman gibi görmekle varabileceğimiz yer neresidir söyler misiniz? Birbirimizi imha edilmesi gereken öteki olarak görmekle neyi çözebiliriz ki? Sadece bizim gibi insanların yaşadığı bir dünya sizce çekilebilir bir dünya mıdır? Hepimiz farklılıklarımızla birlikte bir arada barış içinde yaşayarak birbirimizi zenginleştireceğimiz yerde niçin farklılıklarımızı tehdit gibi algılayan bir anlayışa kapılanırız, anlamak mümkün değil doğrusu...

* * *

Gelin bu bayramı vesile kılarak tüm düşmanlık duygularımızdan arınalım diyorum...

Türk-Kürt, Alevi-Sünni, Laik-Anti Laik diyerek bizi birbirimize düşürmek isteyenlerin oyununu hep birlikte bozalım...

Farklılıklarımızı inkâr ederek bizi ötekileştiren düşmanca anlayışları elimizin tersiyle ittiğimiz gibi farklılıklarımız üzerinden bizi birbirimize kırdırmak isteyenlerin de oyunlarını başlarına geçirelim...

Kol kola girelim, yürekten halay çekelim...

Sevgi ve barış türküleri çığıralım hep birlikte...

Bu gök kubbenin altında hepimize yetecek kadar yer var çünkü...

* * *

Bu ülkenin dağlarında artık silah konuşturan insanlarımız olmasın... Bu ülkenin insanları hangi gerekçeyle olursa olsun birbirlerine silah doğrultmasın artık diyorum... Bu ülkede anneler ve babalar yitirdikleri evlatları için artık göz yaşı dökmesinler istiyorum...

Hiçbir dava, hiçbir yüce ideal insan yaşamından daha değerli değildir çünkü...

İnsan yaşamını değersiz addeden, gencecik bedenler ve akan kanlar üzerinden kendilerine iktidar şatoları oluşturmak isteyenlerin oyunlarını bozmak için yüreklerimizi geniş tutmamız yeterlidir...

* * *

Biz insan yaşamını her şeyin üstünde tutan bir dine mensubuz... "Bir insanı öldüren bütün bir insanlığı öldürmüş gibidir" diyen bir kutsal kitaba inanıyoruz... Bütün bir insanlığı kurtarmak adına, bir tek insanın artık ölmeyeceği bir kardeşlik anlayışını hayata geçirmeliyiz vakit kaybetmeden...

Affeden bir yüreğe sahip olduğumuzu göstermeliyiz asıl...

Affetmek büyüklüktür...

Her birimiz pişman olacağımız yanlış işler yapabiliriz... Pişmanlık duymak, utanç duyulacak şey değildir...

Pişmanlık temelinde özeleştiri vermek de erdemliliktir, affetmek de...

Bu ülkede birileri pişmanlığı da affetmeyi de kötü ve yanlış göstererek sürekli bizi birbirimizin hasmı gibi tutmak istiyorlar... Asıl onların oyununu bozmak için pişmanlıklarımızı da dile getirmekten kaçınmamalıyız, affettiğimizi gösterdiğimizi de...

Bembeyaz bir sayfa açmalıyız artık...

* * *

Yeni bir dönem ve bembeyaz bir sayfa...

Açtığımız bembeyaz sayfanın üzerine kim ki yeniden kan düşürürse işte o zaman onları lanetlemeliyiz elbirlik...

Ama lütfen, yalvarıyorum lütfen, süregiden düşmanlıkları ve akan kanı durduracak yepyeni bir beyaz sayfa açmak için cesurca davranmaktan kaçınmayalım diyorum...

Unutmayalım ki hiçbir şey, hiçbir dava, hiçbir kaygı, insan yaşamından değerli değildir...

Ben, beni düşman bilenleri, her seferinde ağız dolusu küfürlere maruz bırakanları, silahın ucunu göstererek susturmaya yeltenenleri, beni olmadık şekilde göstererek kişilik haklarıma tecavüzde bulunanları affediyorum...

Siz de affediniz lütfen... Hiçbir amanın arkasına sığınmadan...

Yüreğiniz hep sevgi üzre olsun...

Ve affetmenin o olağanüstü yüceliğiyle kanatlanıp dursun her dem diyorum...

Nice bayramlara... Sevgiyle, kardeşlikle, dostlukla... Resimlerin Görüntülenmesine İzin Verilmiyor. Üye Ol ya da Giriş Yap Resimlerin Görüntülenmesine İzin Verilmiyor. Üye Ol ya da Giriş Yap