KDINLARIN OYUNCAK AYI TAKINTISI

[ђ๏Ŧєєz]

 
"İnanmıyorummm; ne sevimli, ne şeker, ne harika bir ayı bu!"
"Ayyy canım, çok düşüncelisin!"
"Ne şirin bir şey bu, teşekkür ederim!"
"Ya ne tatlı ayı bu, yumuş yumuş!"
"Ben, tüylü mü tüylü bir ayı istiyorum yaaaa!"
"Şöyle en kocamanından bir ayım olsa, ne güzel olur değil mi!"

Baştan söylemeliyim; bu oyunu oynamadım, oynayanlardan arkadaşım yok, oynanma anına da şahit olmadım!
(Oyun: Bir kadın oyuncak ayıya nasıl sahip olur ve bu ayıya sahip olmak için neden şirinlik numaralarına başvururur!)

Konuya başlamadan evvel, yazıya didaktik misyon tarafından, bir-iki fayda sağlayalım da; okurken eğlenin, eğlenirken de öğrenin!
"İnsanlığa hizmeti bilecek" vasfa sahip olmayı kıyısından yakalamak lazım değil mi?!

Neyse, konu dağılmasın.

Bu dişi tayfasının oyuncak ayı ile meselesinin ne olduğunu didiklemeye başlamadan önce; başımıza bu işi musallat eden kimmiş, öğrenelim.

Yüz küsür yıldır hayatımızda olan peluş oyuncaklar, tekerlekli sandalyeye mahkum bir terzi kadının, oyuncak yapma merakı ile başlar. 1880 de hayvan temalı oyuncaklar yapan kadın, ilk olarak bir arkadaşına fil şeklinde iğnelik hazırlar.Çevredeki çocuklar filleri çok sevince, yapmaya devam eder.
Bu oyuncak 5000 adet satınca; kedi, köpek, domuz gibi hayvanlar tasarlamaya başlar.

Hayatını kaybettikten sonra, yeğeni sanat eğitimi alarak ve bu konuda çizim yeteneğini geliştirebilmek için, sık sık hayvanat bahçesine gider.İlk oyuncak ayıyı tasarlar. (Richard Stuttgart)
1902 yılı, ilk oyuncak ayının yapım tarihi olarak biliniyor. 1903 de, oyuncak fuarında ilk kez sergilenir .
Amerikalı bir girişimci; bu oyuncaklardan 100 adet alıp, 3000 adet şipariş verir.
Böylece oyuncak ayının önlenemeyen yükselişi başlamış olur.

Oyuncak ayılar "teddy bear" olarak da anılıyor, bunun sebebi: Oyuncakların yaygınlaştığı yıllarda, Amerikalı başkanlardan Theodore Roosevelt' in çıktığı bir av sırasında, yakalanan bir ayıyı öldürmeyip serbest bırakmasıdır. Bu olaydan sonra, başkanın isminin kısaltması olan "teddy" o sıralar yaygınlaşmaya başlayan oyuncak ayıların, aynı isimle anılmasına sebep olmuştur.

Gittikçe yaygınlaşan oyuncak ayı sektörü, koleksiyonerler oluşturacak hale bile gelmiş durumdadır.
Oyuncak ayı koleksiyonu yapan kişilere" arctophiles" deniyor, ayı seven olarak nitelendirilen bir anlamda.
Böylelikle tüylü peluş nesnelerin bile, nasıl bir arzu nesnesi olarak görülebileceğini görmekteyiz!
Üstelik; zamanla antika değeri taşıyabilecek, ünlü firmaların ürünlerine sahip olmak da; bu koleksiyonerlerin vazgeçilmezleri arasındadır.

Şimdi gelelim, işin soslu kısmına.
Kadın cinsi, en küçüğünden epey bir yaşa gelene kadar, peluş oyuncaklara ve bilhassa ayılara hastadır.
Nedenini bilen varsa söylesin?!
Bendeniz bilmiyorum, ahkam kesicilik yapacağım birazdan.

"Yalnızlık dostu, yalnız gecelerin arkadaşı, yalnızlığın sırdaşı, yalnız evin can yoldaşı" gibi tanımlar yapılır bu oyuncaklar için.
Kolları açık, herdaim sarılmaya hazır, kucaklamaya davet eden bir tüy yumağı.
Yumuşak, narin, sevimli, şeker, sıcacık bir arkadaş.
Doğum günlerinde, yılbaşında, özel günlerde, tanışmanın bilmem kaçıncı gününde, ilk dokunmanın şununcu yıldönümünde, akla gelenlerdendir.
Şöyle koskocamanından bir ayı; sevimlilik nidalarının uçuştuğu bir atmosferde, şaşkınlıkla, minnetin bir bütün olmasına sebep olur!

"Ne kadar inanılmaz, Aman Allahım, teşekkür ederim, çok düşüncelisin!"

Sebep şudur: Sen de bir ayısın, ama bunun gibi olmanı istiyorum!

Yani, nasıl: Sesi çıkmayan, herşeyi koşulsuzca, itiraz etmeden kabullenen, yumuşak, sıcak, sevgi dolu; bir eş- sevgili- çıkılan çocuk!

Herzaman yanımda olup, beni sarıp sarmalayacaksı n, tüm dertlerimi dinleyip bana sırdaş olacaksın, yıllar geçse de asla beni terketmeyeceksin, ne olursa olsun hep orada duracaksın, sorgusuz sualsiz herşeyi onaylayacaksı n, yatakta hep yakınımda olacaksın!

Mesaj bu, anlayana!..


NOT: Netten alıntıdır.