ANADOLU

[iğneci]

 

ANADOLU
Yürüyordum: Ağlıyordu ırmaklar;
Yürüyordum: Düşüyordu yapraklar;
Yürüyordum: Sararmıştı yaylalar;
Yürüyordum: Ekilmişti tarlalar.

Bir ses duydum, dönüp baktım: Bir kadın;
Gözler donuk, kaşlar çatık, yüz dargın;
Derileri çatlak, bağrı kapkara,
Sağ elinin nasırında bir yara,
Başında bir eski püskü peştemal,
Koltuğunda bir yamalı boş çuval !..

Ne o bacı ?
-Ot yiyoruz n'olacak...
Tarlan yok mu ?
-Ne öküz var, ne toprak...
-Bugüne dek ırgat gibi didindim;
-Çifte gittim, ekin ektim geçindim.
-Bundan sonra...
Kocan nerde ?
-Ben dulum;
-Kocam ŞEHİT, bir ninem var, bir oğlum,
Soyun sopun ?
-Onlar dahi hep yoksul !
-Ah efendi bize karşı İSTANBUL
-Neden böyle bir sert, yalçın taş gibi ?
-Taşraların hayvanlık mı nasibi ?..

Ey mübarek ANADOLU TOPRAĞI !
Hani senin bahtiyarlık hukukun ?
Hür düşüncen, MİLLİ DUYGUN, KANUNUN,
Hani senin yeni ruhlu çoçuğun ?
Sevgin, neşen, çalgın, türkün, oyunun !

Ey dertliler yatağı !
NE VAKTE DEK GENÇLİĞİNE HAKARET,
BU AYRILIK, BU GÖZYAŞI, BU ÖLÜM ?
BU SERT DEMİR, BU AĞIR YÜK, BU ZULÜM ?

YAZIK, SANA AĞLAMAYAN ŞİİRE;
YAZIK, SANA TİTREMEYEN VİCDANA;
YAZIK, SANA UZANMAYAN ELLERE;
YAZIK, SENİ KURTARMAYAN İNSANA !..

EY VATANIN BAĞRI YANIK BUCAĞI !
HANİ SENİN BEREKETLİ HASADIN ?
YEŞİL YURDUN, MESUT ÇATIN, ŞEN ÇİFTİN ?
HANİ SENİN MEDENİYYET HAYATIN ?
YOLUN, KÖPRÜN, KAZMAN, İĞNEN, ÇEKİCİN ?

EY TÜRKLÜĞÜN OTAĞI !

NE VAKTE DEK BU UĞURSUZ CEHALET,
BU TAASSUB, BU GÖRENEK, BU UYKU ?
YAZIK, SANA TİTREMEYEN VİCDANA;
YAZIK, SANA UZANMAYAN ELLERE;
YAZIK, SANA AĞLAMAYAN ŞİİRE;
YAZIK, SENİ KURTARMAYAN İNSANA !..


Mehmet Emin YURDAKUL