Bende ki Sen hiç kimse olamaz

[Felex]

 
Sisli Bir cam ardında güneşim
Gölgem acıyla akmakta giden ırmağa
Uzun suskunluklar yine misafirim
Yine kelimelerimi çaldılar benden gidenler
Hep böyle yaparlardı gelenler ve gidenler..


Bugün burada kendine aykırı bir sessizlik
Duygusuz bir ben varım
Aslında bakıyorum bu ev kadar yalnızım.

Oysa
Dün gece uyurken ismini fısıldamıştım bu eve
Çoğalıp bana dönsün diye
Sen olunca kelimelerim çoğalıyor bilirmisin?
Ama nerden bileceksin ki
Adım dilinde ses bile olamamıştı..


Eve verdim kendimi
Düzelteceğim bu iflah olmayan yalnızlığı
Duvarlara yakışmıyor bu yüz asmalar
Senin o gül gülüşünden sonra..
Kapıların gıcırdaması lazım
Ses değmesi gerekir
Bende ki Sen hiç kimse olamaz
Bilirsin
Ama
Bu evin yaşaması lazım seni yitirmemek için..
Yitip gidenlerin ardından pek bir şey söylenmez
Yokluk tur bu var edilmez
Uğraşımı hoş gör sevgili
Benimki sisli pencere ardından güneşi görmek
Bilirsin
Zordur
Sisin İçinde Güneşi bulmak
Ve sen yine bilirsin;
Zordur tuzla buz olmuş camdan evi onarmak